Wrakduiken
Nu ook bier gevonden in scheepswrak
03-09-2010
In het scheepswrak, dat in juli door Zweedse duikers bij de Åland Eilanden werd gevonden en waar eerder deze week circa 70 flessen met mogelijk de oudste nog drinkbare champagne werden geborgen, zijn nu ook flessen bier aangetroffen. Dit meldt de regering van de semi-autonome Åland Eilanden.
"Wij geloven dat dit verreweg de oudste flesjes bier in de wereld zijn," aldus regeringswoordvoerder Bjorn Haggblom. Volgens hem hebben onderzoekers enkele druppels geproefd van het donkere, schuimende vloeistof. De smaak was goed, aldus Haggblom. Het oudste drinkbare bier dat tot nu toe bekend is, dateert uit 1869.
Gebroken flesje
De flesjes werden ontdekt in de buurt van de al eerder geborgen champagne. Bij het bergen brak een flesje toen het aan de wateroppervlakte kwam, waardoor een schuim naar boven steeg, dat deed denken aan bier. Op het water vormde zich ook een kleine schuimkraag. Het bier dat was achtergebleven in het flesje, werd zo snel mogelijk overgegoten in andere flesjes, die direct werden verzegeld. Bij het overschenken werden enkele druppels geknoeid, die dus goed smaakten.
Bier in flessen zeldzaam
Volgens Rainer Juslin, een lokale functionaris, heeft de temperatuur en de afwezigheid van licht er voor gezorgd dat de omstandigheden om het bier goed te bewaren, optimaal waren. Door de druk van het bier op de kurken van de flessen, kon er bovendien geen zout zeewater naar binnendringen.
Dat het bier in flessen zit, mag enigszins opmerkelijk worden genoemd. Het was destijds veel gebruikelijker om bier in vaten te vervoeren. Onduidelijk is nog wat de waarde van de flessen is, maar nagenoeg zeker is dat deze minimaal enkele duizenden euro's per stuk zal zijn, mogelijk zelfs tienduizenden euro's per stuk. Er is ook nog gist aangetroffen in de flessen, waardoor de mogelijkheid zou bestaan om daar opnieuw bier van te brouwen.
Toch is niet iedereen er van overtuigd dat het bier nog drinkbaar is. Zo betwijfelt de Zweedse bierexpert Goran Winbergh of het bier wel drinkbaar is, omdat bier zijns inziens altijd aan bederf onderhevig is.
De locatie van het scheepswrak waar het bier, en eerder al champagne, is gevonden, wordt door de regering én de oorspronkelijke vinders angstvallig geheim gehouden, om eventuele schatduikers niet de gelegenheid te geven op eigen gelegenheid op zoektocht te gaan. In de wijde omgeving is daarom ook een duikverbod van kracht.
Scheepswrak
Het scheepswrak zelf verkeert in slechte staat. Volgens deskundigen zou het een kwestie van slechts enkele jaren zijn geweest voordat het in zijn geheel zou zijn vergaan. De duikers die aan het werk zijn rondom het wrak, dragen daarom ook speciale duikkleding die ook gebruikt wordt door het leger. Zo komen er bijvoorbeeld geen luchtbellen vrij.
Het scheepswrak met zijn lading is eigendom van de regering van Åland. Algemeen wordt aangenomen dat het wrak van een schip is dat rond 1800 op weg naar St-Petersburg, Rusland, is gezonken.
Bron : Finlandsite
Drie Britse oorlogswrakken gevonden
02-09-2010
Een mijnenveger van de Estlandse marine heeft in de Baltische Zee de resten gevonden van drie Britse oorlogsschepen uit de Eerste Wereldoorlog.
Het zijn de kruiser HMS Cassandra en twee kleinere schepen, de HMS Myrtle en HMS Gentian. Ze liggen op ongeveer 100 meter diepte bij het eiland Saaremaa. De schepen gingen ten onder terwijl zij Estland verdedigden tegen de Bolsjewieken en Duitsers nadat Lenin de macht had gegrepen in Rusland.
De drie schepen maakten deel uit van een Brits squadron dat in 1918-19 naar de Baltische Zee werd gestuurd om wapens te leveren aan de nieuw gevormde staat Estland die voor haar onafhankelijkheid streed tegen zowel de Bolsjewieken als de Duitsers.
Negentien bemanningsleden vonden de dood toen de schepen tussen december 1918 en juli 1919 zonken. Naar verwacht zullen de omgekomen soldaten postuum worden geëerd door Estland.
De wrakken zijn officieel eigendom van de Britse overheid. Verwacht wordt dat ze zullen worden erkend als oorlogsgraven.
Bron: Duikeninbeeld
Eeuwenoude champagne boven water gehaald
01-09-2010
Een groep Zweedse duikers heeft ongeveer 70 flessen met eeuwenoude champagne, die ruim een maand geleden werden ontdekt in een scheepswrak uit de 18e eeuw in de buurt van de Åland Eilanden, een autonome regio binnen Finland, boven water gebracht.
Vorige week donderdag begon het team onder de diepste geheimhouding met het lichten van de flessen. Zowel het wrak waarin de flessen werden gevonden als de flessen zelf zijn eigendom van de regering van Åland; deze houdt vindplaats angstvallig geheim. Overigens heeft de regering van Åland nog altijd geen besluit genomen wat er met de flessen moet gebeuren. Het scheepswrak waarin zij lagen, zal vooralsnog niet worden gelicht vanwege de slechte staat waarin het verkeert. Naar schatting zijn de flessen enkele tienduizenden euro's per stuk waard. Vermoedelijk was de schoener die de flessen vervoerde op weg naar de Russische stad
St-Petersburg, toen het zonk.
Toch niet de oudste champagne?
Tot nu toe werd aangenomen dat de lading van het gezonken schip bestond uit flessen van het champagnehuis Veuve Clicquot, die vanaf 1772 werden geproduceerd. Zeker is dit echter allerminst. Veuve Clicquot heeft een klein deel van de inhoud uit een van de eerste flessen die direct na de vondst in juli naar boven werden gehaald, geanalyseerd. Bij monde van Dominique Demarville laat het huis weten dat de flessen waarschijnlijk zijn gemaakt door het champagnehuis Juglar, dat niet meer bestaat.
Demarville vermoedt dat de flessen ergens tussen 1800 en 1830 zijn gemaakt, waarmee deze dus mogelijk niet de oudste champagne ter wereld bevatten. De tot nu toe bekende oudste drinkbare champagne dateert namelijk uit 1825 en is van het huis Perrier-Jouet. Deze werd in maart 2009 in Frankrijk onthuld.
Bron: Finlandsite
De eerste beelden van de Titanic
01-09-2010
Geen romantische scène op de boeg van de Titanic, maar wel kraakheldere beelden van de Titanic anno 2010.
Amazing....de eerste beelden die de ROV van het Woods Hole Oceanographic Institute van de Titanic heeft gemaakt tijdens de expeditie van deze maand. Het instituut is bezig om het wrak virtueel in kaart te brengen.
De Titanic botste in april 1912 tijdens de eerste reis op een ijsberg. Het schip waarvan iedereen dacht dat het niet kon zinken, verdween daardoor voor altijd onder water. Door de scheepsramp kwamen 1522 mensen om het leven.
Zie ook de beelden
Bron: Duikeninbeeld
Brits ontdekkingschip gevonden
29-07-2010
Canadese archeologen hebben het wrak gevonden van het Britse schip HMS Investigator waarmee de zeeroute tussen de Atlantische en de Grote Oceaan werd ontdekt. Het schip verging 157 jaar geleden. Dat maakten de Canadese autoriteiten woensdag bekend.
De HMS Investigator was in 1850 naar de koude wateren van de poolarchipel van Canada gestuurd om naar twee verloren schepen van de Britse marine te zoeken. Deze schepen waren in 1845 onder leiding van ontdekkingsreiziger Sir John Franklin op expeditie gestuurd om een vaarroute te vinden tussen de Atlantische en Grote Oceaan: de Noordwestelijke Doorvaart.
De HMS Investigator werd uiteindelijk achtergelaten toen het schip al drie winters vastlag in het ijs. De bemanning onder leiding van kapitein Robert McClure ging verder per slee en voltooide de beroemde route, echter zonder deze daadwerkelijk helemaal bevaren te hebben. Franklin en zijn reisgenoten werden niet meer gevonden.
De Canadese archeologen vonden de HMS Investigator zondag met behulp van sonar. Het schip was nauwelijks afgedreven van de plek waar het meer dan anderhalve eeuw geleden voor het laatst gezien was. Het schip is dankzij het ijskoude oceaanwater nog in goede staat.
Bron: Telegraaf
Duikers vinden 200 jaar oude champagne in Oostzee
17-07-2010
Duikers hebben mogelijk 's werelds oudste drinkbare champagne ontdekt, door een fles met eeuwenoude bubbels op te vissen uit een scheepswrak in de Oostzee.
Duikinstructeur Christian Ekstrom zegt dat de champagne, waarvan wordt beweerd dat hij stamt uit het decennium na 1780, ,,fantastisch smaakte". Ekstrom zegt ,,98 procent zeker" te zijn van de ouderdom van de champagne, na te hebben overlegd met experts.
In het wrak zouden ongeveer dertig flessen zijn achtergebleven. De Zweedse wijnexpert Carl-Jan Granqvist zegt dat elke fles ongeveer 50.000 euro zou kunnen opbrengen, mits de kurken intact zijn en de ouderdom en authenticiteit ervan kunnen worden bewezen. Proefmonsters zijn opgestuurd aan champagnelaboratoria in Frankrijk. De flessen zijn dinsdag ontdekt nabij Aland, in de Oostzee, tussen Finland en Zweden.
Bron: NRC Handelsblad
Stop de sloop op zee!
06-07-2010
Floris van Enter
Al ruim een jaar zijn we bezig met het schoonmaken van wrakken om een betere leefomgeving te creëren voor de vissen die het al zwaar hebben met de huidige visstand. In het project van Duik de Noordzee schoon werkt Get Wet Maritiem samen met een groep vrijwilligers om wrakken te ontdoen van vissen, lijnen, netten en het giftige zwaarmetaal lood.
Afgelopen woensdag heeft een boot vol met vrijwilligers een aantal zakken gevuld met troep en konn deze door omstandigheden niet naar boven halen. Afgelopen zondag voer men terug naar het wrak om de spullen alsnog op te halen toen ze zagen dat er al een schip op het wrak lag. Dit schip was bezig om met een grijper wrakdelen naar boven te halen, uit elkaar te slaan en het onbruikbare metaal weer overboord te gooien. Na een kort overleg bleek dat ze onze zakken hadden gevonden, weer overboord leeggegooid te hebben en we konden ze op komen halen.
De verontwaardiging is groot. Het staat er slecht voor met de visstand, wrakken zijn nog een laatste toevluchtsoord waar onderwaterleven zonder last te hebben van de mens kan gedijen en nu gaan we dit ook nog aantasten uit hebzucht voor een paar kilo brons, koper of ander duur metaal. Door een berger als deze wordt een wrak helemaal uit elkaar getrokken en dat maakt het voor duikers niet meer interessant om op te duiken. Vissen kunnen er niet meer veilig opgroeien en een zeemansgraf wordt bruut geschonden.
Kunnen we hier nou niets aan doen? Als we strikt naar wat feiten kijken:
1) De meeste bekende wrakken zijn opgenomen in de wrakkenwet. Die wrakken zijn eigendom van de staat en plundering kan beschouwd worden als diefstal van de staat.
2) Wrakken, bijvoorbeeld uit WOI en WOII, waarvan redelijkerwijs aangenomen kan worden dat er mensen met het schip zijn mee gezonken, zijn zeegraven. Plundering hiervan is grafschennis en is verboden.
3) Oude wrakken, bijvoorbeeld uit de VOC-tijd, schijnen te vallen onder een archeologische richtlijn, en zijn integraal beschermd.
4) Verschillende lipvissen, het botervisje, dwergbolken, slijmvissen, groene zeedonderpad, slakdolf en vorskwab zijn vissoorten die beschermd zijn door de Flora en Fauna-wet. Van deze soorten mag je niet de vaste rust- en verblijfplaats verstoren zonder daarvoor ontheffing aan te vragen. Omdat deze soorten jaarrond leven op hard substraat, en op de Noordzee dus gebonden zijn aan het wrak waar ze op leven, vormt het wrak de vaste rust- en verblijfplaats van deze dieren. In Nederland is het heel normaal dat bij demping van een sloot eerst alle beschermde dieren gevangen en verplaatst worden door een onafhankelijk bureau. De kosten hiervan zijn dan voor de projectontwikkelaar of aannemer. Gebeurt dit niet, dan wordt de wet overtreden en worden projecten stilgelegd, worden er boetes uitgedeeld, wat er ook maar aan de orde is.
Alle wrakken in de Noordzee vallen onder een van deze 4 punten.
We zijn dus op zoek naar mogelijkheden om dit soort wanpraktijken aan het pakken. Weet iemand een jurist, heeft iemand in zijn netwerk een invloedrijk iemand? Laten we dit niet langer toestaan.
Duik de Noordzee schoon waar ik bij aangesloten bent doet eenzelfde oproep: Stop de sloop! Sportvisserij Nederland spreekt ook zijn verontwaardiging uit: Stop de sloop van wrakken!
Bron: Duikeninbeeld
Scheepsbel Andrea Doria gevonden
29-06-2010
Twee duikers uit New Jersey hebben een scheepsbel van de Andrea Doria gevonden. Iets wat ze zelf nauwelijks kunnen geloven.
Ernest Rookey en Carl Bayer maken deel uit van een expeditieteam dat op het wrak van de Andrea Doria duikt. Dit luxe Italiaanse passagiersschip zonk in 1956 voor de kust van Massachusetts en ligt op circa 80 meter diepte. Het was hun eerste keer op het wrak, ze konden de plaats innemen van twee andere duikers die op het laatste moment hadden afgezegd. Natuurlijk, ze hoopten op een klein souvenir, maar dat ze de bel zouden vinden, nee, dat hadden ze niet kunnen dromen.
De bel, die circa 70 centimeter hoog is, is een van de artefacten van het wrak. De naam van het schip is erin gegraveerd. De laatste grote vondst dateert van 1985 toen een van de andere bellen werd ontdekt. De huidige bel werd gevonden bij de brug.
Bron: Duikeninbeeld
Steamer L.R. Doty Located
25-06-2010
A group of Wisconsin marine historians and divers have announced the discovery of the missing steamship L.R. Doty, which vanished in a violent Lake Michigan storm 112 years ago, on October 25, 1898. The Doty was the largest wooden ship still missing on Lake Michigan, with an overall length of 300 ft. She was bound from South Chicago to Midland, Ontario with a cargo of corn and the four-masted schooner Olive Jeanette in tow when she was struck by a tremendous storm several miles north of Milwaukee. Waves reportedly reached 30 ft, with 70 mph winds. The Olive Jeanette was severely damaged, but survived the storm. The Doty however, was never seen again. On June 16, 2010 a group of explorers led by marine historian Brendon Baillod and charter captain Jitka Hanakova relocated the site, which had been snagged by a commercial fish tug in 1991, and investigated by local Milwaukee charter captain Jerry Guyer nearly 20 miles off Oak Creek, Wisconsin. Technical divers, including John Janzen, John Scoles, Tracy Xelowski, Jitka Hanakova, Lubo Valuch and Ron Benson descended to the site in over 300 ft of water and filmed the wreck extensively. Marine historians Brendon Baillod and Peter Scotland provided surface support. Video reveals that the ship is upright and intact with the remains of her corn cargo still present in her hold. She is in an amazing state of preservation due to the cold, fresh water and extreme depth.
The Ship
The L.R. Doty was built in 1893 at West Bay City, Michigan by F.W. Wheeler & Co. for the Cuyahoga Transit Company of Cleveland, Ohio as hull number 97. She was named after Mr. Lucius Ramsey Doty, the general manager of the Cuyahoga Transit Company, and was one of the last of the giant wooden Lake steamers, as steel hulls were quickly replacing wood for large bulk carriers. The Doty was one of six nearly identical sisters, including the steamers William F. Sauber, C.F. Bielman, Tampa, Iosco and Uganda. She was built of white oak with a hull length of 291 ft., a beam of 41 ft. and a depth of 19.8 ft., with a capacity of 2056.34 gross tons. She had nine deck hatches and was built with a tall fore-mast, on which she could set canvas, if necessary. The Doty was built with steel arches embedded in the sides of her hull in order to provide the additional stability necessary for a wooden hull of her size. She was launched in May of 1893 and enrolled at the Cleveland, Ohio customs house on June 5, 1893 where she was awarded official number 141272.
The Doty was powered by a three cylinder triple-expansion steam engine built by Frontier Iron Works of Detroit, Michigan that could generate 1000 horsepower at 74 rpm, with cylinders of 20, 32.5 and 55 inches, each with a 42 inch stroke. She was fitted with two Scotch boilers of 11.75 x 12 ft. built by Wickes Bros. of Saginaw, Michigan with a steam pressure of 167 psi. The Doty was equipped with a full steam power system for her deck winches, but had neither electric lights nor wireless communications, which would not be common on the Lakes for another 10 years.
When her fitting out was completed, the Doty was inspected by the Inland Lloyds who valued her at $125,000 with a hull rating of A1*, the highest rating attainable for a Lake vessel. This qualified the Doty to carry any cargoes on the Lakes, including iron ore, grain and coal. The Doty immediately entered the iron ore and coal trade in 1893 and began making trips from Duluth, Minnesota, Superior, Wisconsin, Marquette, Michigan and Escanaba, Michigan to Cleveland, Ohio with iron ore. In this capacity, she always towed the 242 ft. four-masted schooner barge Olive Jeanette. The pair would carry coal on the upbound trip and iron ore on the downbound trip. When not carrying iron ore, the pair would carry cargoes of grain to various Lake ports.
Lees verder
Bron: Schipwreck.com
|
|
|
|
Gloeiend koper
Juni 2010
Uit de keuken van de afdeling conservering/restauratie van RCE Scheepsarcheologie:
In 1999 werd gedoken op de BZN15: een wrak in de Waddenzee. Daarbij werd lading, te weten 80 rolletjes bladmessing, boven water gehaald. Dergelijke rolletjes latoenkoper (bladkoper) worden vaker tijdens verkenningen op scheepswrakken aangetroffen. De Rijksdienst bewaart er een flinke hoeveelheid van. Het loonde daarom de moeite om met behulp van de oven aan de slag te gaan. Door het eeuwenlange verblijf in de zeebodem is de kristalstructuur van het materiaal erg hard geworden. Daardoor valt er met het opgerolde koper niets te beginnen. Zou je proberen het uit te rollen, dan breekt het. Nadat de rolletjes bij een temperatuur van 550 graden Celcius waren uitgegloeid, was alle oxyde er uit verdwenen en de structuur van het koper weer zacht geworden. Een rolletje met een diameter van ongeveer 6 cm., kan nu worden uitgerold tot een lap koper met een lengte van 3.80 meter.
Bron: nieuwsbrief RCE
Chinese schatten onder de hamer
05-05-2010
In het Indonesische Jakarta start vandaag de veiling van één van 's werelds meest waardevolle scheepsschatten, die in de afgelopen jaren is opgedoken onder leiding van de Belg Luc Heymans. Hij schat de waarde zijn archeologische vondsten -sommige stukken zijn 1000 jaar en ouder- op minstens 60 miljoen euro.
Brusselaar Luc Heymans (52) blijft kalm onder de stress van de veiling. Sinds februari 2004 is hij bezig met dit project, dat een investering van 8 miljoen euro vroeg. «Begin 2004 kwamen we via lokale vissers te weten dat er zich ten noorden van Cirebon, in de Javaanse zee een scheepswrak uit de Chinese Vijf Dynastieën (907-960) zou bevinden. Het zou met een zeer waardevolle vracht zijn vergaan in een storm, vermoedelijk ook omdat het overladen was.»
«De vissers wisten van dat scheepswrak omdat ze geregeld porselein in hun netten vonden, dat volgens experts eeuwenoud was», vertelt Heymans vanuit Jakarta. «Ze waren zelf al wel naar het wrak gedoken. Maar het ligt op bijna 60 meter diepte, dus enkel bereikbaar voor zeer ervaren duikers.»
Heymans dweilde vervolgens 15 verschillende ministeries in Indonesië af om goedkeuring te krijgen om de lading van het schip naar boven te halen. «Dat was nog de moeilijkste klus, want ik ben niet echt diplomatisch aangelegd en het ging allemaal bijzonder traag.» Een paar maanden later volgde de eerste duik. Er zouden er 24.000 volgen, gedurende meer dan een jaar, met een ploeg van 30 professionele duikers.
Ondertussen kregen ook andere gelukszoekers lucht van de waarde van de vracht. «Corrupte Indonesische politieagenten hebben twee van onze duikers een tijdlang in de cel gestoken, de opgedoken vracht is op een gegeven moment ook gewoon afgepakt door de autoriteiten, een concurrerende firma heeft geprobeerd ons te verdrijven, en zo kan ik nog wel even doorgaan», zegt Heymans.
Toen al het porselein, de gekleurde glazen, robijnen en saffieren en verschillende met goud versierde zwaarden naar boven waren gehaald, volgde een lange periode van inventariseren en poetsen. Vooral het porselein was heel kwetsbaar. Als het zout, dat in die borden is getrokken, tijd krijgt om op te drogen, springen die borden kapot. Elk bord is daarom weken in water gespoeld.
Vierentwintig zeecontainers zijn uiteindelijk gevuld met voorwerpen die uit het schip zijn gehaald. Volgens eerste schattingen van experts is de verzameling gemakkelijk 60 miljoen euro waard. De helft van de opbrengst is voor de Indonesische overheid. Ook de lokale vissers krijgen een deel van de koek, net als enkele lokale firma's die hebben geholpen. Heymans moet ook zijn twee Belgische en een Zwitserse privé-investeerder terugbetalen die hem zo'n acht miljoen euro voorschoten.
«Natuurlijk blijft er ook iets voor mij over. Maar eerlijk waar: als ik dit voor het geld deed, was ik beter in België achter een bureau gaan zitten. We zullen het geld trouwens investeren in een volgende expeditie. Er zijn namelijk nog waardevolle scheepsladingen te vinden op de bodem van de oceaan.»
Bron: nieuwsblad.be
Zoals eerder vermeld heeft de HSD een enthousiaste groep wrakduikers.
Vandaar wat algemene info over wrakken en nieuwsberichten over wrakken
Admiraalschip gelokaliseerd?
28-04-2010
Onderzoekers vermoeden het wrak te hebben gelokaliseerd van het admiraalschip Walcheren, van luitenant-admiraal Cornelis Evertsen. Met een meetschip van Rijkswaterstaat zijn woensdag op 20 meter diepte filmopnamen gemaakt van de omgeving.
Volgens Fred Groen van de bij het onderzoek betrokken Wrakduikstichting De Roompot (WDSR) was het zicht te slecht om al conclusies te kunnen trekken. ,«Er zal ook een paar keer gedoken moeten worden om meer zekerheid te krijgen." Op de beelden was wel te zien dat de bodem plaatselijk op een 'onnatuurlijke manier was verstoord'. Meestal duidt dat er op dat er iets onder zand en klei ligt», aldus Groen. De WDSR heeft eerder ook al met sonarapparatuur verkenningen uitgevoerd in de omgeving van de loodshaven. Daaruit valt volgens Groen eveneens af te leiden 'dat er iets ligt'.
Bekend is dat de Walcheren in 1689 op het Roeiershoofd liep, omsloeg en daar is gezonken. Door de sterke stroom is de kans groot dat de restanten, waaronder een groot aantal kanonnen, verspreid liggen. Bovendien werd het wrak destijds met buskruit uit elkaar getrokken, om de vaarroute naar de toenmalige Koopmanshaven open te houden.
Links www.wdsr.nl
Bron: PZC.nl
De Generaal is terecht....
31-03-2010
ZIERIKZEE - Onderzoekers van Wrakduikstichting De Roompot (WDSR) hebben opnieuw een belangwekkende ontdekking gedaan in de Zeeuwse Delta. Een wrak dat 25 jaar geleden bij werkzaamheden oostelijk van de Zeelandbrug werd gevonden, is het in 1944 gezonken verbandschip Generaal ten Hove van het Rode Kruis.
|
|
Tot dusver was alleen bekend dat het om een sleepschip zou gaan. Archiefonderzoek en scans van het wrak, onder meer uitgevoerd door Rijkswaterstaat, brachten Fred Groen en Barend de Lange op het spoor van het Rode Kruisschip. De gegevens komen overeen met rapportages van de Engelse luchtmacht en de Duitse marine. Twee maanden geleden identificeerde de WDSR een ander wrak in de Oosterschelde als de eveneens in 1944 gezonken binnenvaarder Globe.
Het complete rapport over de vondst en het onderzoek naar dit wrak kun je lezen op de website van de WDSR.
Klik hier voor het nieuwsitem in RTL Nieuws van vandaag.
Radarbeeld: Rijkswaterstaat Zierikzee
Links: www.wdsr.nl
Bron: PZC.NL
|
Filmbeelden van het sterk met oesters aangegroeide wrak |
Kenia en China gaan eeuwenoud schip zoeken
25-03-2010
NAIROBI/PEKING (ANP/AFP) – Duikers gaan voor de kust van Kenia zoeken naar een Chinees expeditieschip uit de 15e eeuw. China betaalt de kosten van de speurtocht die in juli begint en die drie jaar gaat duren.
De operatie voor de kust van Pate, het grootste eiland van de Lamu–archipel, gaat circa twee miljoen euro kosten. Het schip verging in 1418 en maakte onderdeel uit van de vloot van de legendarische Chinese admiraal Zheng He.
Idle Farah, de directeur van de Nationale Musea van Kenia, weet zeker dat het schip gevonden zal worden. Volgens hem ligt het wrak in de Indische Oceaan nabij het dorp Shanga op Pate.
DNA–onderzoek heeft uitgewezen dat de bewoners van Pate Chinese voorouders hebben. Ook is in het verleden eeuwenoud Chinees porselein gevonden op het eiland.
Bron: refdag.nl
Papieren wrakken boven water
Maart 2010
Door storm, ijsgang, aanvaringen, zandplaten, onkundige loodsen en ander onheil zijn in de loop der eeuwen honderden schepen vergaan in de wateren rond Texel. Van de gelokaliseerde scheepswrakken die door scheepsarcheologen onderzocht zijn weten we meer van de bouw, lading, inventaris en datering. Maritiem historisch onderzoek levert informatie op zoals namen van schip, opvarenden en betrokken kooplieden, de globale plaats en datum van ondergang en gegevens over lading en berging.
Archeologen en historici profiteren onvoldoende van elkaars werk. De door archeologen verzamelde informatie is voor anderen slechts beperkt toegankelijk (zoals de precieze locatie van een gevonden wrak en de aangetroffen lading aan boord), historici stuiten in de archieven soms op prachtige vermeldingen van scheepsrampen die ze terzijde schuiven omdat ze voor het eigen onderzoek niet van belang zijn, maar die de schakel zouden kunnen vormen bij de identificatie van een scheepswrak. Hoe nu deze informatie te koppelen?
Bij de afdeling Scheepsarcheologie van de RCE te Lelystad is een pilotproject gestart naar de vermeldingen van scheepsrampen uit de periode 1575-1795 bij Texel. Deze werden verzameld uit literatuur en archieven verspreid over het land. Na een kritische schifting (want scheepswrakken werden soms jaren na de ondergang van het schip alsnog geborgen) leverde dit een lijst op van 300 gevallen van schipbreuk en dus mogelijk wrakvorming rond Texel.
Het is de bedoeling met de verzamelde basisinformatie een format te ontwikkelen waarin toekomstige onderzoekers in binnen- en buitenland gegevens kunnen borgen óf deze vanuit de database kunnen betrekken voor onderzoek naar maritieme onderwerpen. De uiteindelijke database zal met op andere locaties gezonken schepen moeten worden uitgebreid.
Bron:Scheepsarcheologisch Nieuws, Nummer 8
Ghost Ship
maart 2010
De Swedish Knowledge Foundation heeft 3 miljoen Zweedse kronen ter beschikking gesteld voor onderzoek naar het Ghost Ship, het in bijzonder goede staat verkerende en vermoedelijk Nederlandse fluitschip dat in mei 2009 op 130 meter diepte in de Baltische zee werd aangetroffen. Het geld zal gezamenlijk worden ingezet door het nieuwe Instituut voor Maritieme Archeologie van de Södertörn Universiteit en de onderzoeksmaatschappij MMTAB te Götenborg. Zij zullen nagaan in hoeverre geavanceerde onderzoekstechnieken ingezet kunnen worden bij het onderzoek naar dit 17-eeuwse scheepswrak.
Deep Sea prodictions maakt in opdracht van National Geographic en de Zweedese televisie een film over het project die in 2011 opgeleverd zal worden.
Bron:Scheepsarcheologisch Nieuws, Nummer 8
Onderzeer ondekt
03-03-2010
In de Straat van Balabac in de Filipijnen is de Amerikaanse onderzeeboot de USS Flier ontdekt. Op 100 meter diepte trof een duikteam de boot aan die tijdens de Tweede Wereldoorlog was ingezet. De onderzeeboot was gestationeerd in Pearl Harbour en bracht meerdere Japanse transportschepen tot zinken. De Flier zonk in 1944 door een mijn. Veertien van de 86 bemanningsleden konden ontsnappen, maar slechts acht overleefden de lange zwemtocht naar de kust. Het duikteam wist de boot te lokaliseren door informatie van de laatste overlevende van de onderzeeër.
Meer info over de USS-Flier
Hospitaalschip WOII gevonden
11-01-2010
Het wrak van het Australische hospitaalschip Centaur is gevonden ten oosten van Moreton Island in Queensland. Vlak voor Kerst werden de eerste sonarbeelden gemaakt van het wrak dat op 2000 meter ligt.
Inmiddels is een ROV met HD camera de diepte in gestuurd om aan de hand van beelden te bewijzen dat het daadwerkelijk om de Centaur gaat. Op de beelden waren duidelijk de rode kruizen aan weerskanten van de boeg en het nummer van het schip, 47, te zien. De Centaur werd in mei 1943 getorpedeerd door de Japanners. Van de 332 opvarenden vonden er 268 de dood.
Het wrak rust op zijn kiel en helt iets over naar bakboord. De boeg is grotendeels losgeslagen van de rest van de romp , het gevolg van de zware explosie.
Het onderzoeksteam onder leiding van David Mearns zal meer opnamen maken, wat gezien de diepte en de sterke stroming niet eenvoudig is. Het wrak is beschermd onder de Australische wet voor historische scheepswrakken.
Op nu.nl staan de filmbeelden.
|
|
|
Onbekenden vernielen wrak
14-12-2009
Onbekenden hebben het Duitse landingsvaartuig MFP920 vernield dat op de bodem van het Veerse Meer ligt. Dat heeft Fred Groen van wrakduikstichting De Roompot maandag bevestigd.
De vandalen waren volgens Groen met name op zoek naar het roestvrijstalen U-bootkanon, waarvan er nog maar drie in de wereld zijn, en naar het anker dat is versierd met een adelaar en een hakenkruis. Ze zijn op de markt veel geld waard. Groen heeft films op internet gezien waaruit de schade blijkt.
Het wrak werd bijna vier jaar geleden ontdekt door de wrakduikstichting en sindsdien is er om veiligheidsredenen en vanwege het cultuurhistorisch belang een duikverbod rond het schip. Maar het blijkt dat er geen controle is op het duikverbod. Groen heeft daarom brandbrieven gestuurd naar Rijkswaterstaat, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en het Korps landelijke politiediensten (KLPD).
Bron: Telegraaf
Duikers vinden VOC-schip bij Brazilië
29-11-2009
BOEDAPEST - Hongaarse duikers hebben dichtbij de Braziliaanse kust het wrak gevonden van een Nederlands vrachtschip dat ruim drie eeuwen geleden zonk. Dat meldden Hongaarse media zaterdag
AVolgens expeditieleider Attila Szalóky verging de zeventiende-eeuwse driemaster Voetboog op 29 mei 1700 met 109 bemanningsleden en een peperdure lading. Het schip van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) had onder meer zijde, specerijen, thee, porselein en ongeveer 180.000 Nederlandse gouden dukaten aan boord. Die objecten verkeren volgens de duikers in een goede staat. „De totale waarde is ongeveer 1 miljard dollar”, omgerekend 670 miljoen euro, aldus Szalóky.
Volgens Szalóky was het schip vanuit Batavia, het huidige Jakarta, richting Nederland vertrokken. Vermoedelijk kwam het schip op de Atlantische Oceaan in een hevige storm terecht. Door via de Braziliaanse kust te varen hoopte de bemanning wellicht veilig thuis te komen. Waarom het VOC-schip voor de kust van Brazilië toch verging, is niet duidelijk.
bron: Telegraaf.nl
Titan bergt wrak Vinca Gorthon
03-11-2009
Rijkswaterstaat heeft bergingsbedrijf Titan uit Engeland de opdracht gegund voor het bergen van het wrak Vinca Gorthon. De berging is nodig, omdat het wrak in een deel van de Noordzee ligt waar steeds meer scheepvaart plaatsvindt. De berging moet uiterlijk 1 november 2010 klaar zijn.
Op de plaats van het wrak komen vier scheepvaartroutes bij elkaar. Als gevolg van een toename van het aantal scheepsbewegingen op de Noordzee, ontwikkelingen in de offshore en van windparken, wordt het vele scheepvaartverkeer dicht bij elkaar gebracht. Door de ligging van het wrak wordt een deel van de beschikbare vaarroute geblokkeerd. Dit vindt Rijkswaterstaat een ongewenste situatie.
Storm
De Vinca Gorthon zonk 29 februari 1988 ongeveer 29 kilometer uit de kust van Camperduin als gevolg van schuivende lading tijdens een noordwesterstorm. Het schip kwam daarbij terecht op een oliepijpleiding. De pijpleiding werd omgelegd, het stuk waar het wrak op ligt is niet meer in gebruik. De Vinca Gorthon was een roll on-roll offschip van bijna 19.000 ton, 166 meter lang en 23 meter breed. Het schip was geladen met rollen papier en tanktrailers met papierpulp en onderweg van het Zweedse Skarshamn naar Antwerpen.
Het wrak ligt op een diepte van 24,5 meter en steekt ongeveer tien meter boven de zeebodem uit. Het vormt een obstakel voor passerende schepen met een diepgang van meer dan vijftien meter. Momenteel markeren drie boeien de positie van het wrak. (EvH)
Nederlandse wrakken in de Oostzee
In de archipel bij Stockholm, is een wrak gevonden van vermoedelijk een zeventiende eeuws Nederlands schip. Het ligt op 43 meter diepte en is daar ontdekt door drie duikers die eigenlijk op zoek waren naar een ander schip.
De vinders hebben filmopnamen gemaakt waaruit blijkt dat het waarschijnlijk een Nederlands fluitschip betreft en dat het schip in goede staat verkeert. Masten, dek en romp lijken nog intact. Het scheepswrak wordt wel “het Leeuwenwrak” genoemd, omdat op het roer het beeldhouwwerk van een leeuw staat.
Benno van Tilburg en Martijn Manders van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed maken deel uit van een internationale researchgroep, opgericht in maart 2008, die ook het in Zweedse wateren aangetroffen “spookwrak” onderzoekt. Deze researchgroep, die onder leiding staat van de Zweedse maritiem archeoloog Johan Rönnby, komt dit najaar in Lelystad bij ekaar om het onderzoek naar de twee schepen te bespreken en de identiteit en type vast te stellen van de schepen. Mochten we hier van doen hebben met Nederlandse fluitschepen dan wil men vanuit de Nederlandse kant de mogelijkheden onderzoeken om, gelet op inhoudelijke, wettelijke en financiele randvoorwaarden, één van de twee schepen op termijn te lichten en over te brengen naar de afdeling Scheepsarcheologie van de Rijksdienst in Lelystad waar het kan worden onderzocht, geconserveerd en voor publiek ten toon zal worden gesteld.
Benno van Tilburg, locatiemanager van de afdeling Scheepsarcheologie, ziet hiervoor zeker mogelijkheden, al begrijpt hij heel goed dat een dergelijk project heel wat voeten in de aarde zal hebben. Om te beginnen zal de Zweedse overheid toestemming moeten geven, omdat zij formeel eigenaar zijn van de wrakken. Bovendien is het een vijf- tot tien jarenplan dat veel geld zal kosten. Van Tilburg vindt het echter meer dan de moeite waard. Het fluitschip is een icoon van de Nederlandse handel op de Oostzee. Op die manier kan in Lelystad een belangrijk hoofdstuk uit de Nederlandse maritieme historie voor publiek tot leven worden gebracht.
Bron: Scheepsarcheologisch nieuws
